Prolog

Patrzyłam w jego brązowe oczy i wiedziałam, że już nigdy nie poczuję na sobie jego spojrzenia. Jego ust poznających każdy centymetr mojego ciała, jego delikatnych dłoni błądzących po tak już dobrze znanych mu miejscach. Jego słodkiego oddechu na mojej szyi. Jego zapachu po którym kręciło mi się w głowie. To tylko sprawiało, że chciało mi się płakać. Wzięłam poduszkę i zaczęłam szlochać, zastanawiając się czy kiedykolwiek zdołam zapomnieć.